Ubierz mgły w przezroczystość, wiatr przyodziej kaszmirem,
sprostaj burzom, niech wiedzą, że są marne bez iskry.
Zamknij słońce w pigułce, schowaj ją na złe chwile,
pokaż moc, która czeka, by panować nad wszystkim.

Nie poskromisz groźnego Minotaura bez wiary,
nie mierz wyżej, niż musisz, aby wosk się nie stopił.
Do podróży w głąb siebie niepotrzebne są czary,
tam nadzieja spoczywa, tylko musisz wytropić.

Sto sposobów na szczęście, tysiąc mil do wieczności,
do nabrania pewności tak potrzeba niewiele.
Świecy knot coraz krótszy, czas za życiem iść w pościg,
niech rozleje się ciepłem razem z wiarą po ciele.

Sławomir, 22.02.2017 r.