wesoła wdówka (nie od Lehara)
zagłuszyć smutki od "już" się stara

zbierała siły ćwierć wieku przeszło
miłość kochanie wszystko odeszło

teraz jej miły na pańskich łąkach
z inną owieczką sennie się błąka

więc
czernie na biele czas już zamienić
żyć pełnią życia wolność docenić

i choć jesiennie skroń w srebrze tonie
spojrzenie młode myśl śmiała płonie

czas na uśmiechy życie na luzie
szklanica wina taniec na rurze

miłostki dzikie serca karesy
póki krew wrząca ciepłe oddechy

lecz
czas zabaw słodkich namiętność mija
nadchodzi znowu zamyśleń chwila

los upomina się dziś o swoje
wam przypisany
życia we dwoje

©Tamara Rzuchowska
19.11.2016 r.
foto net.