Pamiętam pole, łąkę, las,

psa Filipa, ognia w piecu blask

i jabłka pieczone na blasze.

Kochana babcia w drzwiach.

Puf, wszystko zniknęło.

Tylko w pamięci lekko drży

dom niegdyś miłością pachnący.

Przekraczam  próg, chociaż wiem,

że pierogi już dawno wystygły.

Projektor w głowie się zacina.

Odeszła przeszłość  a wraz z nią

smak cynamonu i wiśni.

I tylko ciągle głupia ja

wciąż oblizuję palce.