nie wiedziałem skąd się biorą kwiaty i ich pełne łąki
słyszałem że Matka Ziemia
próbuje w ten sposób dorównać ci urodzie

zaczynam rozumieć zazdrość
wiem dlaczego chronisz serce
przecież jesteś żebrem z mojego boku

często toniesz we łzach
dlatego się zastanawiam
czy to na pewno Bóg zesłał potop

Mount Everest przy tobie
jest jak wulkan bez lawy
mimo że jesteś moja
nadal do końca niezdobyta

dostałem jedną część więcej
kiedyś nie wiedziałem że dzięki niej
złożymy układankę zwaną życiem

ono jest zbyt krótkie
by zrozumieć kobietę
dlatego płyńmy z ich prądem
do portu zwanego pożądaniem

przyjmij mnie do szałasu
lewitujmy w nim razem
dopóki płonie dla nas świat

Sławomir, 08.03.2017 r.

Zdjęcie własne - dedykacja dla obiektu ze zdjęcia