udawać, że wszystko wspaniałe,
kwitnące, jak kwiaty w wazonie.
Nie zawsze, co chcesz, tu dostajesz,
choć chciałbyś marzenia dogonić.

Na życie masz swoje patenty
dóbr garniec i trochę osłody.
Na pozór to cenne diamenty,
lecz fałszu tu mkną korowody.

Zbyt ostre wiraże przed szczytem,
znak stopu za każdym zakrętem
i słowa prawd wiatrem podszyte.
Szczęśliwy los poza zasięgiem.

Nie słyszysz wiwatów triumfalnych
ni werbli, co wieszczą zwycięstwa.
Tu oprócz słów gorzkiej pogardy,
nie zaznasz poczucia braterstwa.


Nie szalej i nie strasz pazurem,
nie tobie jednemu tak wyszło.
By wspiąć się, wpierw zejść trzeba z góry,
w tym kraju cudownym nad Wisłą.

©Tamara Rzuchowska
/19`09`2014r./ 01.05.2016r.

foto net.