poróżniło nas mgliste niebo
wzrokiem wciąż szukaliśmy
wśród chmur
tego co być powinno w dotyku
nie w szeleście anielskich piór

wzrok utkwiony
tam gdzie grzmot ślad zostawił
srebrną łuną tocząc swą siłę
wszystko mogło być takie prawdziwe
mogło być miłe

podzieliło nas światło poranków
dłońmi wciąż mierzyliśmy
martwy puls
on powinien dać ciepło sercu
nie zamierać grymasem wokół ust

serca bicie
gdzieś w oddali jeszcze słychać
niczym szelest anielskich białych piór
a mogliśmy być tacy szczęśliwi
lecz
nie zdarzył się cud

autor: Tamara Rzuchowska
/16`03`2013r./
01.03.2016 r.

obraz - Zdzisław Beksiński