Gdy rozbierzemy łzę na części pierwsze,
możemy dostrzec kłębowisko myśli.
Część jej powstała pod przepięknym wierszem,
inna się mogła ciemną nocą wyśnić.

Często jest słona, gdy ból w sobie skrywa,
szczypta rozterek, pasmo niepowodzeń.
Czasem w niej pełno niedomówień, pytań,
albo połacie jakże ważnych wspomnień.

Matka, rozstanie, nieudana miłość,
pierwszy krzyk dziecka, przysięga przy Bogu.
W jednej kropelce można znaleźć wszystko,
Od bezsilności po stoicki spokój.

Sławomir, 30.09.2016 r.

Zdjęcie z Google