Zobojętniały idę własną drogą,
noga za nogą, czy łapa za łapą.
Zawsze ostrożny, z podniesioną głową,
rany zlizane, czas na nowo zacząć.

Dwa pierwsze życia rozszarpały wilki,
wszak to zdziczałe, głodne gwałtu psiska.
Ja też mam w sobie bestię w jednej chwili,
w drugiej pozuję do głaskania pyska.

Tylko pozorne mruczenie wprost z trzewi,
nigdy nie trafisz, czy to śmiech, czy dzikość.
Dobrze się wsłuchaj, ja nie jestem niemy,
ale podrapię, gdy sprawisz mi przykrość.

Całkiem niedawno wyrosła mi grzywa,
kraty są tylko przeszkodą dla ciała.
Uważaj z dłonią, gdy odgryzę - wybacz,
taki już jestem - w ciele kota - skała.

Z cyklu "Koty"

Sławomir, 15.03.2016 r.