Dłonie błądzą jak po pięciolinii nuty,
czasem staną, by bezgłośne zagrać pauzy.
Każdy dotyk szarpie smyczkiem struny duszy,
serce biciem twardą skórę bębna marszczy.

Umysł wrzeszczy jak potężna wiolonczela,
krtań z rozkoszą wchodzi w coraz wyższe tony.
Bąbelkami nuci arię tlen w oskrzelach,
tętno wzrasta, w głowie złote brzmią puzony.

Każdy mięsień jak orkiestra wirtuozów,
dumnie gra od czystych tonów po vibrato.
Podkład z deszczu - ciało drga po czubki włosów -
taki wpływ kobiecy dotyk ma na ciało.

Sławomir, 17.05.2016 r.

Zdjęcie z google