Dziś pierwszy sierpnia, więc o siedemnastej, 
Jęk syren znowu w kraju się rozlegnie, 
By uczcić pamięć tych, którzy polegli; 
Walcząc o wolność wśród peemów trzasku. 

Wtedy powstańcze dzielne bataliony - 
"Zośka" , "Parasol", "Wigry" oraz "Chrobry", 
Nim świt wolności już nadejdzie dobry, 
Poszły do boju z zapałem szalonym. 

Dzielne łączniczki i sanitariuszki 
W ofierze kładły swoje młode życie. 
Ich jęku tutaj już nie usłyszycie, 
Skrwawiona głowa nie dotknie poduszki. 

Młodzi harcerze, tak jak dzieci prawie, 
Krwią swoją bruki stolicy znaczyli, 
i wrogą hydrę za gardło dusili; 
w męce konając - wcale nie w zabawie. 

Tłumy cywili pędzone czołgami, 
Ścigane ogniem zrujnowanych domów, 
Już nie poskarżą się nigdy nikomu... 
Ginąc sięgnęli do nieba stosami. 

Jerzy

01. 08. 2016