w samotności odchodzą minuty
zegar nie chce wygrywać kurantów
wciąż tkwisz w świecie bezpańskiej ułudy
że wiatr zbudzi ze snu leśnych bardów

co muzyką czas porwą do tańca
rozkołyszą śpiewnymi nutami
i otworzą zaklęciem drzwi skarbca
z więzionymi od zawsze chwilami

to nie magia to dźwięków kaskada
wstęgą tęczy oplata nieboskłon
zamknij kufer z cieniami - dla świata
sam jak palec - więc żyjesz beztrosko

w samotności dni łączą się z nocą
gnomon cieniem wskazuje zmierzchanie
ciepłe blaski ze złotą otoczką
wciąż czekają na serca wyznanie


©Tamara Rzuchowska
/06`08`2015r./

05.04.2016 r.