Krótka oda
w białych strofach
do pewnej czarnej

Och ty jedyna, czarnulko moja...

Drażnisz delikatnie struny zmysłów,

cudownym swoim lekkim zapachem.

Pieścisz tym aksamitnym bukietem,

kiedy budzisz mnie ze snu o poranku.

Witasz czule balsamem rozkoszy

i głaszczesz aromatyczną symfonią.

Gdy rozbudzasz senną wyobraźnię

to drży z niecierpliwością moje ja.

Czuję podniecenie na samą myśl

że, znowu mogę cię posmakować.

Pachnącą,mocną,czarną i kochaną.

Bez ciebie życie, straciło by blask.

Argo. 02.02.2016 r.