Codziennie budzę się z nadzieją,
że to jest tylko koszmar nocy.
Lecz to wspomnienia w serce pieką,
od łez czerwone, mokre oczy.
Tu nie pomoże garść tabletek,
ni wbite wgłąb nadgarstków ostrze.
Czas leczy rany - znikną z wiekiem,
a wtedy wszystko będzie prostsze.
Okłady na spuchniętą duszę,
nie pokonają bólu w klatce.
Wiem, że na pewno nic nie muszę,
będę pamiętał o tym zawsze.
Sławomir, 13.02.2016 r.