wesoła wdówka (nie od Lehara)
zagłuszyć smutki od "już" się stara
zbierała siły ćwierć wieku przeszło
miłość kochanie wszystko odeszło
teraz jej miły na pańskich łąkach
z inną owieczką sennie się błąka
więc
czernie na biele czas już zamienić
żyć pełnią życia wolność docenić
i choć jesiennie skroń w srebrze tonie
spojrzenie młode myśl śmiała płonie
czas na uśmiechy życie na luzie
szklanica wina taniec na rurze
miłostki dzikie serca karesy
póki krew wrząca ciepłe oddechy
lecz
czas zabaw słodkich namiętność mija
nadchodzi znowu zamyśleń chwila
los upomina się dziś o swoje
wam przypisany
życia we dwoje
©Tamara Rzuchowska
19.11.2016 r.
foto net.