nie widzę celu w swym życiu
jak również sensu pisania
wszystko jest całkiem do bani
samotnia moja też krzyczy
świat wirtualny istnieje
i monitory migoczą
powiedz gdzie ludzie tak kroczą
budząc się kiedy już dnieje
mózg wypełniony mam pustką
szczelną jak bańka mydlana
na próżno zginam kolana
całując martwe wciąż usta
Jerzy
05.05. 2016